ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ - 13 ΝΕΚΡΟΙ ΚΑΙ 498 ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ ΤΟ ΜΗΝΑ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ


Είναι τραγικό να σκεφτεί κανείς πόσες ζωές χάνονται από μια καθημερινή μετακίνηση την οποία έχουμε ανάγκη όλοι μας. Πόσοι επίσης ταλαιπωρούνται από τραυματισμούς από τους οποίους κάποιοι είναι μόνιμοι.

Δεκατρείς άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, 13 τραυματίστηκαν σοβαρά και 485 ελαφρά, σε τροχαία δυστυχήματα και ατυχήματα που σημειώθηκαν τον Φεβρουάριο 2017, στην περιοχή της Διεύθυνσης Τροχαίας Αττικής. Συνολικά, έγιναν 432 τροχαία με 511 παθόντες.

Τα κυριότερα αίτια των τροχαίων αυτών ήταν η οδήγηση χωρίς σύνεση και προσοχή, η παραβίαση προτεραιότητας και η παραβίαση των κανόνων κυκλοφορίας από πεζούς. Παράλληλα, η μη χρήση προστατευτικού κράνους από τους οδηγούς και τους επιβάτες των δικύκλων επέτεινε, σε πολλές περιπτώσεις, τη σοβαρότητα του τραυματισμού τους.

Ο δείκτης των παραβάσεων ήταν αυτός:


  • 924 παραβάσεις για οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος, από τις οποίες οι 95 ήταν σε βαθμό πλημμελήματος
  • 2.324 παραβάσεις ορίου ταχύτητας
  • 637 παραβάσεις για παραβίαση ερυθρού σηματοδότη
  • 1.493 παραβάσεις για χρήση κινητού τηλεφώνου
  • 801 παραβάσεις για μη χρήση ζώνης ασφαλείας
  • 1.546 παραβάσεις για μη χρήση προστατευτικού κράνους
Μην απορούμε λοιπόν που έχουμε αυτά τα μακάβρια νούμερα καθημερινά στη χώρα μας. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με την ελλιπή εκπαίδευση των οδηγών, και την ακαταλληλότητα των δρόμων. Πιο πολύ έχουμε να κάνουμε με τη νοοτροπία του "Δεν θα συμβεί σε εμένα" Χανόμαστε καθημερινά και δεν είναι εμφύλιος πόλεμος αλλά καθημερινότητα. 

Ας σεβαστούμε το οτι οδηγούμε ένα όχημα το οποίο μπορεί να βλάψει άθελα μας τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Δεν είναι το πρόστιμο, ούτε η πιθανή φυλάκιση. Είναι το βάρος οτι στερήσαμε τη ζωή σε έναν άνθρωπο. Κουβαλιέται ένα τέτοιο βάρος; 

Μπορεί να συμβεί σε όλους μας. Ας δώσουμε μια ευκαιρία στη ζωή, χρησιμοποιώντας τον δρόμο για κίνηση κι όχι για αγώνες. Αν σου αρέσει η ταχύτητα υπάρχουν ειδικά σημεία γι αυτό να πας να ξεθυμάνεις. 

Έλεγε χαρακτηριστικά ο Ιαβέρης σε ένα ρεπορτάζ ...

Εμένα μπορεί να μου αρέσει το ακόντιο, τι θα κάνω θα το πάρω και θα πηγαίνω να το ρίχνω μέσα στις καφετέριες;